[LIVE] Fleet Foxes in de HMH: als kaviaar bij Van der Valk

Gezien: Fleet Foxes – HMH Amsterdam  –  Verschenen: 30/11/2011 –  Kicking the Habit

“Thanks for coming out all the way… to this place”, aldus Robin Pecknold van Fleet Foxes. Optreden in Amsterdam is toch wat anders dan optreden in Amsterdam-Zuidoost, zie je hem bijna denken. Dinsdagavond staat de Heineken Music Hall tegen de verwachtingen in bijna helemaal vol. Dat had ikzelf niet verwacht, aangezien tweede album Helplessness Blues toch een beetje tegenviel en de grote zaal met plek voor 5500 man in ieder geval niet was uitverkocht. Daar denken we nu even niet meer aan: het is de taak aan Fleet Foxes om die altijd iets kille concertzaal om te toveren tot een warm en gezellig nest, en dat is best een opgave. Fleet Foxes, een zeskoppige band uit Seattle en ooit begonnen als Pineapple (kan het qua naam nog beroerder?) is bezig met een rondje Europa, nadat de band eerder dit jaar al te zien was op onder meer Haldern Pop, Rock Werchter en Lowlands.

Opener The Plains / Bitter Dancer van laatste album Helplessness Blues is nog een klein beetje vals, maar dankzij de diversiteit van het nummer is het prima geschikt voor de geluidstechnicus om de juiste knopjes op het juiste plekje te draaien. Dat het werkt, is meteen duidelijk bij Mykonos. Loepzuiver en tot in het kleinste detail perfect uitgevoerd. Dat de focus op spelen ligt mag duidelijk zijn, verwacht bij Fleet Foxes geen lolletjes of anderssoortige interactie met het publiek; dat kunnen ze simpelweg niet. Visueel is het optreden ook niet heel speciaal: de projecties boven de band zijn niet spannend genoeg om voor afleiding te zorgen. De focus ligt puur op de muziek, wat uiteindelijk ook best logisch is bij een concert. De samenzang is harmonieus en bijna altijd goed getimed, met een warm gevoel gebracht. Fleet Foxes is live echt als de Crosby, Stills, Nash en Young van deze generatie.

Veel materiaal van Helplessness Blues begint live langzamerhand ook te groeien, maar toch maakt een blokje nummers van debuutalbum Fleet Foxes vanavond het meeste indruk. Your Protector, White Winter Hymnal en Ragged Wood gaan naadloos in elkaar over. Dit terwijl het zestal tussen alle andere nummers door misschien iets teveel tijd pakt; het haalt je simpelweg uit je concentratie. Fleet Foxes ervaar je misschien wel het beste met de ogen dicht. Opvallend detail: de Heineken Music Hall blijft muisstil, iets wat in Nederland behalve op vier mei om 20.00 uur lang niet altijd vanzelfsprekend is.

Het enige moment waar ik echt jeuk van krijg, zit in de outro van nieuwe single The Shrine / An Argument. Het oude Blood Brothers’ bandlid Morgan Henderson laat hierbij horen dat hij heel goed een zeemeeuw na kan doen op een saxofoon. De reguliere set eindigt met een bombastische uitvoering van Grown Ocean. In de toegift zitten nog de parels Sun It Rises, Blue Ridge Mountains van het debuutalbum verstopt, plus het nieuwe I Let You, solo uitgevoerd door Pecknold en mogelijk een liedje dat we kunnen verwachten op een volgend album.

Fleet Foxes in de Heineken Music Hall? Het is al met al toch een beetje alsof je kaviaar gaat eten bij Van der Valk. Hoe goed de kaviaar ook is, het wringt toch altijd een beetje. Zo ook dinsdagavond, zonder dat het aan de band of het gepast stille publiek heeft gelegen. De Heineken Music Hall is het lot voor succes; de hal is steriel, het mist de warmte van een echte popzaal. Magie lijkt er onmogelijk, maar toch was Fleet Foxes een paar keer heel dichtbij. In de trein naar huis hoor ik mensen klagen dat ‘er niks gebeurde op het podium’. Maar moet deze band dan voortaan maar een tapdanser meenemen? Is dat wat we willen? Fleet Foxes deed waar het heel goed in is: niets meer, maar ook zeker niets minder.

Advertenties

3 thoughts on “[LIVE] Fleet Foxes in de HMH: als kaviaar bij Van der Valk

  1. Zo jammer dat ik er niet bij was! Ik kan het niet helpen: ik vind Fleetfoxes erg goed en hoop er de volgende keer wel bij te zijn. (maar dan wel graag in een andere cq kleinere zaal!)

  2. had besloten om niet te gaan juist vanwege het idee ‘dat gaat daar nooit stil genoeg worden en dan ben ik me alleen maar aan t kapot ergeren, en dat is dan weer zonde van het concert’. Had het er deze keer toch op kunnen wagen. 😦

    En inderdaad dit is ogen dicht muziek. Dus hoeft er ook niks te gebeuren. Misschien een knapperend-haardvuur-DVDtje de volgende keer voor degene die de ogen open houden?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s